مخصوصا ميرزا رحيم خان معين السلطنه طبق پيشينه موجود و سوابق مضبوطه در لشكر و ستاد ارتش پايهء همرديف ستوان يكم داشته 28 و جزو افسران لشكر خرم‌آباد محسوب مىشده [ است - لذا به بروجرد رفتند ] . چون موضوع اعدام معين السلطنه و شير محمد خان ايلخانى سگوند در لرستان بااهميت تلقى شده و مخصوصا دو نفر از مشهورترين امراى ارتش [ آن زمان ] ( سپهبد امير احمدى و سپهبد شاه‌بختى ) خدمات معين السلطنه را كتبا تصديق كرده‌اند كه گراور آنها عينا به نظر خوانندگان مىرسد 29 - لذا نگارنده جريان اعدام اين دو نفر را با توضيحات بيشتر به استحضار مىرساند كه موضوع هرچه بيشتر به نظر خوانندگان برسد . قبلا بىمورد نيست كه علت واجب القتل بودن معين السلطنه را از نظر خزاعى بررسى كنيم . 1 - عده‌اى از اشخاص نزد خزاعى سعايت كرده بودند كه معين السلطنه و شير محمد خان سگوند قلبا مايل به تسليم ياغيان و استقرار نظم و آرامش در لرستان نيستند و ادامه بىنظمى محل و ياغيگرى اشرار ، متضمن نفع مادى آنها است و خزاعى به چند نفر از اشخاص مورد اعتماد خود مأموريت داده كه حركات و سكنات آن دو را در نظر بگيرند و به مرور پرونده ناهموارى براى آنها آماده گرديد . 2 - [ مىگويند ] خزاعى در بسيارى از كارهايش با حسين قلى خان پاپى و صادق خان سگوند و كريم خان عادل مشورت مىكرده و من جمله درباره اعدام اين دو نفر آنها مطمئنش مىسازند كه آب از آب تكان نمىخورد و كمترين تشنجى ايجاد نمىگردد . 3 - در مأموريت دزفول و صفحه خوزستان شيوخ اعراب بىنهايت نسبت به مرحوم معين السلطنه احترام كرده و هدايايى به او داده بودند و ظاهرا افسرى كه همراه معين السلطنه بوده ارقام كلانى از اين نوع مأخوذات را به استحضار خزاعى مىرساند و او را نسبت به معين السلطنه بىاندازه بدبين مىسازد . 4 - چون امير احمدى فرمانده سلف خزاعى نسبت به معين السلطنه و شير محمد خان نظر مساعد داشته بعيد نيست كه خزاعى كه سليقه خود را عاليتر از او تصور مىكرده ، عكس نظر امير احمدى را نسبت به اين دو نفر اعمال كرده است 30 در هرصورت به قول شاعر : چون بد آيد هرچه آيد بد بود * يك بدى ده گردد و ده صد شود ماحصل مطلب اين است كه اواخر فصل تابستان سال 1304 كه دستگيرشدگان لرستان [ را ] به دستور خزاعى به سمت بروجرد حركت مىدهند ، خزاعى به معين السلطنه و